
Արմինֆո. Հունիսին Ռոսսելխոզնադզորի կողմից Հայաստանից ձկան ներմուծման վրա սահմանված սահմանափակումները չեն ազդի այս ապրանքի ռուսական շուկային մատակարարման վրա և չեն հանգեցնի գների բարձրացման, ըստ Ձկնային միության։ Այս մասին հաղորդում է INTERFAX.RU-ն։
«Կարմրախայտի արտաքին աղբյուրների լայնածավալ դիվերսիֆիկացումը (Հայաստանի հիմնական ձկան արտահանումը Ռուսաստան), զուգորդված ռուսական կարմրախայտի ֆերմաների կայուն զարգացման հետ, կապահովի մատակարարման կայուն ծավալներ և կնվազեցնի Հայաստանից ներմուծման դադարեցման ազդեցությունը ռուս սպառողների վրա», - հայտարարել է միությունը։ «Այլ երկրներից կարմրախայտի մատակարարումների ավելացումը, ինչպես նաև ռուսական կարմրախայտի ֆերմաներից արտադրության ավելացումը կօգնի կանխել կարմրախայտի գների աճը»։
Ռոսսելխոզնադզորը, մասնավորապես, չի բացառել այն հնարավորությունը, որ այլ երկրներից, այդ թվում՝ ոչ բարեկամական երկրներից, արտադրանքը կարող է ներմուծվել Ռուսաստան՝ հայկական կարմրախայտի անվան տակ։ Սակայն, ինչպես ապրիլին հայտարարել էր ծառայության ղեկավար Սերգեյ Դանկվերտը, «հայաստանյան լեռնային գետերի իշխանը ոչ մի կերպ չի կարող նմանվել նորվեգական իշխանին»։
Ձկնային միության տվյալներով՝ այս տարվա հունվար-մայիս ամիսներին Ռուսաստան ֆերմերային (ակվակուլտուրայի) իշխանի մատակարարումների մեջ Հայաստանի բաժինը կազմել է մոտ 10%, 2025 թվականի վերջի 7%-ի համեմատ։ Հինգ ամսվա ընթացքում Հայաստանից ներմուծվել է 3000 տոննա իշխան, ինչը 20%-ով ավելի է նախորդ տարվա համեմատ։
2025 թվականի վերջի դրությամբ Հայաստանից ձկան մատակարարումները կազմել են Ռուսաստանի ձկան և ծովամթերքի ընդհանուր ներմուծման 1%-ը քաշով և 2%-ը՝ արժեքով։ Հիմնական արտադրանքը սառեցված և սառեցված իշխանն է։
Ձկնային միությունը նաև հայտնել է, որ Թուրքիան, Չինաստանը և Իրանը Ռուսաստան իշխանի հիմնական մատակարարներից են, իսկ սառեցված և սառեցված ակվակուլտուրայի իշխանի փոքր ծավալներ են ներմուծվում Ղրղզստանից, Բելառուսից, Ղազախստանից և Վրաստանից։
Ավելին, արագ զարգանում է ներքին իշխանի ֆերմերային տնտեսությունը։ 2025 թվականին իշխանի արտադրությունն աճել է 3%-ով՝ հասնելով 74,000 տոննայի: 2026 թվականի առաջին եռամսյակի արդյունքների համաձայն՝ իշխանի բուծման հիմնական շրջաններն են եղել Կարելիան, որտեղ արտադրությունն ավելացվել է 19%-ով՝ հասնելով 5,000 տոննայի, և Հյուսիսային Օսիան, որտեղ արտադրությունը գրեթե կրկնապատկվել է՝ հասնելով 3,000 տոննայի: